Onrust

Iemand piepte pal voor me het falafeltentje binnen met een achterlijk grote bestelling, waardoor ik iets anders moest verzinnen, gelet op de tijd. Bij de bakker was ik net iemand voor, dus alles was weer in evenwicht. Het was een bakfietsmoeder en ze verspreidde een zinderende onrust door de zaak. Toen ik ook nog mosterd op mijn broodje vroeg zuchtte ze diep en vloog ze weer naar buiten. Tien minuten later kwam ze terug, met zoon, even snel opgehaald van school. Een jongen van een jaar of twintig die net zijn mond had opengedaan om een bestelling te plaatsen was zo verbaasd over de vanzelfsprekendheid waarmee ze voordrong dat het me niet eens lukte om een blik van verstandhouding met hem te wisselen.