Muscles

Bij het Museumplein zag ik een ongeluk gebeuren. Een auto met een Amerikaans kenteken draaide net iets te ver de trambaan op, een tram in volle vaart schampte hem met de schuine kant van zijn neus. Ik stopte bij het open raam van de bijrijder en zag een man en een vrouw. Zij zat verstijfd in haar stoel, hij liet zijn hoofd zakken op het stuur. Gehuil van onzichtbare kinderen achterin. Are you okay?, vroeg ik. De vrouw begon te huilen. Did we do something wrong?, snikte ze. Ik betrapte mezelf erop dat ik iets wilde zeggen dat alles goed zou maken, iets moois en zachts en troostends, iets dat de gebeurtenis in een ander licht zou plaatsen en dat ze zich altijd zouden blijven herinneren. Iemand duwde me zachtjes opzij, een mollige vrouw in een vormeloze roze jas. Ze boog zich door het raampje en zei: GO HOME AND TAKE A HOT SHOWER, IT RELAXES THE MUSCLES!