Ina Boudier-Bakker

De vrouw vertelt dat ze op haar werk van de aardige mensen op de boekenredactie alle boeken mag pakken die ze wil. Ik krimp ineen van alle pulp die ze aanprijst, twintig jaar boekenbijlagen zitten me dwars. Haar vriendin is een beter publiek. De schrijvers en titels fladderen haar ongeletterde hoofd binnen zonder ergens te landen. Ken jij, zegt ze op haar beurt, Ina Boudier-Bakker, De klop op de deur? Ha, ja, wil ik zeggen, een damesroman uit 1930. Menno ter Braak besteedde er drie woorden aan: ‘Niet open doen’. Ik wil het ze zeggen, deze vervelende vrouwen die op het agressieve af liever praten dan luisteren, maar wat bereik je daarmee behalve dat je jezelf voor schut zet. En bovendien, ik heb het ook maar net gegoogeld.