Excuus

Op zondagmiddag is er live jazz in het café. De muziek is luid genoeg om erin op te gaan, maar ook om overal om je heen ineens bewegende monden te zien, hoofden die naar oren bewegen, handen op schouders. En zo zonder geluid, zonder boodschap, zie je ineens waarom mensen praten. Het schuilt in die handen op die schouders, die hoofden dicht bij elkaar. Praten is een excuus.